Czym jest rodzimowierstwo?

Nie istnieje jedna, powszechnie akceptowalna definicja rodzimowierstwa słowiańskiego. Nauki religioznawcze klasyfikują je jako współczesną religię pogańską, podczas gdy sami rodzimowiercy nierzadko odrzucają określenie „pogaństwo” jako nacechowane pejoratywne. Niekiedy pojawiają się zdania głoszące, że błędne jest nawet nazywanie rodzimowierstwa religią, przez wzgląd na jego zróżnicowanie.

Alternatywne określenia rodzimowierstwa słowiańskiego to m.in. słowianowierstwo, słowiaństwo, politeizm słowiański.

Prawdą jest, że – podobnie jak w innych naturalnych, etnicznych systemach wierzeń, jak chociażby hinduizm – w obrębie rodzimej wiary Słowian współistnieje ze sobą wiele nurtów, mniej lub bardziej tolerujących się i/lub wzajemnie współpracujących. Owocem wieloletniej dyskusji polskiego środowiska rodzimowierczego nad tym, kim jest rodzimowierca słowiański, była następująca definicja, przedstawiona na II Ogólnopolskim Wiecu Rodzimowierczym:

Rodzimowiercą słowiańskim jest osoba, która czci wyłącznie bóstwa słowiańskie.

Ponieważ jednak rodzimowierstwo słowiańskie nie posiada jednej, scentralizowanej organizacji ani organów władzy wspólnych wszystkim wyznawcom, definicja ta pozostaje pewną propozycją i istnieją grupy, które się z nią nie zgodzą.

Poniżej staraliśmy się zawrzeć pewien zarys w postaci kilku najważniejszych cech, jakimi naszym zdaniem rodzimowierstwo słowiańskie charakteryzuje się w pierwszej kolejności.

Tradycja

Rodzimowierstwo słowiańskie jest współczesną kontynuacją etnicznej religii Słowian. Ów system wierzeń i praktyk, mając charakter naturalny, jako całość nie posiada wyznaczonego historycznie początku. Rodzimowiercy opierają się na tradycjach ludów słowiańskich, których obecność w przeszłości jest udokumentowana przez źródła historyczne, archeologiczne bądź etnograficzne.

Politeizm

Rodzima wiara Słowian jest głosi istnienie wielu bogów i bogiń. Panteon naszych Przodków możemy poznać dzięki wzmiankom w dawnych kronikach czy ludowym pieśniom, które przechowały wiele z nich. Współczesna nauka, w szczególności badanie etymologii słowiańskich teonimów oraz metody religioznawstwa porównawczego pozwalają na odtworzenie wiedzy o funkcjach, jakie bóstwa te pełniły w wierzeniach dawnej Słowiańszczyzny, dzięki czemu możemy korzystać z niej na nowo w świecie współczesnym.